Een allergie voor huisstofmijt is een van de meest voorkomende oorzaken van chronische allergische rhinitis. De symptomen lijken op die van een verkoudheid, maar houden soms het hele jaar aan of komen steeds terug. Niezen, een loopneus, droge hoest, .... Wat zijn de tekenen van een huisstofmijtallergie? En hoe wordt de diagnose gesteld?

Wat is een allergie voor huisstofmijt?

Een allergie voor huisstofmijt is een overmatige reactie van het immuunsysteem op bepaalde eiwitten die aanwezig zijn in de uitwerpselen, eitjes en lichaamsfragmenten van huisstofmijten. Deze spinachtigen, onzichtbaar voor het blote oog, leven in huisstof, vooral op warme en vochtige plaatsen zoals matrassen, kussens, tapijten, gordijnen en knuffels.

Bij gevoelige personen kan het inademen van deze deeltjes een ontstekingsreactie veroorzaken in de luchtwegen of op de huid. Deze overgevoeligheid uit zich vaak door aanhoudende symptomen, vooral in slecht geventileerde binnenruimtes.

Het gaat dus niet om een reactie op de mijt zelf, maar op zijn allergene bestanddelen. Deze allergie is chronisch en niet seizoensgebonden (perennieel), in tegenstelling tot bijvoorbeeld een pollenallergie.

Symptomen van een allergie voor huisstofmijt

De symptomen lijken op die van een verkoudheid of hooikoorts, maar duren langer of keren regelmatig terug. Ze treden het hele jaar door op, vooral in gesloten ruimtes zoals de slaapkamer of na contact met stoffige stoffen.

De symptomen variëren naargelang de ernst van de allergie:

• Herhaald niezen, vooral ’s ochtends (niesbuien);
• Een loopneus of verstopte neus;
• Jeuk aan de neus, keel of gehemelte;
• Rode, tranende ogen, soms met conjunctivitis (oogontsteking);
• Droge of prikkelende hoest, soms met astma-aanvallen (kortademigheid, piepende ademhaling).

Bij sommige mensen, vooral kinderen, kan de huisstofmijtallergie bestaande aandoeningen zoals astma of atopisch eczeem verergeren.

Symptomen bij verergering van astma

Als de allergie voor huisstofmijt bijdraagt aan astmaklachten, kunnen ook de volgende symptomen optreden:

• Ademhalingsmoeilijkheden;
• Chronische vermoeidheid door een slechte nachtrust;
• Pijn of een beklemmend gevoel op de borst;
• Hoestbuien;
• Piepende ademhaling.

Hoe wordt een allergie voor huisstofmijt vastgesteld?

Om de diagnose te stellen, begint de arts met een uitgebreid vraaggesprek over de symptomen, hun frequentie, de omstandigheden waarin ze optreden en de leefomgeving van de patiënt.

Daarna kunnen volgende tests worden voorgesteld:

• Huidtesten (priktesten) met extracten van huisstofmijt, om een directe reactie te detecteren;
• Bloedonderzoek naar specifieke IgE-antilichamen, nuttig als huidtesten niet mogelijk zijn of onduidelijke resultaten geven.

Een juiste diagnose is belangrijk voor een gepaste behandeling, vooral bij astma of aanhoudende klachten.

Hoe wordt een huisstofmijtallergie behandeld?

De behandeling berust op drie complementaire pijlers: het vermijden van allergenen, het gebruik van symptomatische medicatie en, indien nodig, immunotherapie.

1. Blootstelling aan huisstofmijt beperken

Hoewel je huisstofmijten nooit volledig kunt elimineren, zijn er maatregelen om hun aantal te verminderen:

• Was beddengoed wekelijks op 60°C;
• Gebruik anti-huisstofmijt hoezen voor matras en kussens. Voor meer info: https://www.astmaenallergie.be/webshop/categorie/allergeendichte-hoezen
• Dweil meerdere malen per week, of swiffer met een statische doek;
• Houd de luchtvochtigheid onder de 50%;
• Zorg voor een droge, goed verluchte omgeving.

Vermijd ook dikke tapijten, zware gordijnen en knuffels in de slaapkamer. Wil je kind toch een knuffel, steek die dan wekelijks in plastiek zak 24 uur in diepvriezer en dan wassen op 30°C.

2. Medicatie tegen de symptomen

Orale of neussprays met antihistaminica kunnen helpen tegen niezen, jeuk en een loopneus. Neussprays met corticosteroïden worden aangeraden bij matige tot ernstige klachten.

Voor mensen met allergisch astma kunnen luchtwegverwijders of onderhoudsmedicatie (inhalatiecorticosteroïden) nodig zijn.

3. Immunotherapie (desensibilisatie)

Dit is de enige behandeling die het verloop van de allergie op lange termijn kan veranderen. Ze bestaat erin om het lichaam gedurende maanden tot jaren bloot te stellen aan steeds hogere doses van het allergeen, via tabletten onder de tong (sublinguaal) of via injecties.

Een sublinguale desensibilisatie kost tussen de 645 € en 1382 € per jaar bij continue behandeling, zoals nodig is bij huisstofmijtallergie. Deze geneesmiddelen worden onder bepaalde voorwaarden gedeeltelijk terugbetaald.

Ook sommige monoklonale antilichamen zoals omalizumab (anti-IgE) tonen goede resultaten bij ernstig allergische patiënten met moeilijk te controleren astma.

Conclusie

De symptomen van een huisstofmijtenallergie zijn meestal respiratoir, met aanhoudende neus- en oogklachten. De diagnose gebeurt via specifieke tests en leidt tot een aangepaste behandeling met allergeenvermijding, medicatie en eventueel desensibilisatie.

Heb je chronische klachten of beïnvloeden ze je dagelijks leven? Raadpleeg dan een allergoloog. Een correcte diagnose en gerichte behandeling kunnen je levenskwaliteit aanzienlijk verbeteren.

Heb je een vraag? Contacteer ons

Bronnen:

https://gezondheid.be

auteur: Olivia Regout, gezondheidsjournalist

https://cbip.be/fr/chapters/13

https://cbip.be/fr/articles/3443

https://chuuclnamur.be

https://aafa.org

https://mayoclinic.org